those are died at where they born
Doğdukları Yerde Ölenler
Bozkırda bir kasabadan geçerken
Tozlu yolda iki sıralı kahveler
Öyle sakin kıpırtısız otobüsü süzerler
Doğdukları yerde ölenler
Sıcak öğle sonları, tam uykularda
Serinliği dipsiz kuyuların
Soğutulmuş testilerde sızıntı
Güneş birden devrilir gider
Ve geceleri titrek fenerler
Hiç şikayet etmezler
Doğdukları yerde ölenler
Dağ başında bir köyde
Kar altında dal gibi bir kız
Mumzur Dağı gibi köye yazgılı
Ve en büyük macerası
Çeşme başında gülüşmeler
Dünya onlar için dönmez
Bilmezler yol yorgunluğunu
Sözleri yankı bulur hep aynı kayadan
Aynı saat diliminden
Düşlerinde çin-i mahçene giderler
Doğdukları yerde ölenler…
Zulfu Livaneli